De polder bij Bodegraven is een van de laatste plekken waar openheid en horizon nog centraal staan. De plaatsing van windturbines van 240 tot 260 meter hoog betekent een fundamentele en onomkeerbare verandering van dit landschap.
Deze turbines behoren tot de grootste bouwwerken van Nederland en zullen kilometers ver zichtbaar zijn. Het open karakter van de polder maakt dat er geen visuele buffer is: de impact is direct en permanent.
Onderzoek naar landschapsbeleving laat zien dat dergelijke ingrepen leiden tot een afname van ervaren kwaliteit van de leefomgeving. Wat nu wordt gezien als rust, ruimte en natuur, verandert in een industrieel landschap.
Daarnaast is er het effect van slagschaduw. Bewegende schaduwen die woningen binnendringen zijn niet alleen hinderlijk, maar kunnen ook stress en irritatie veroorzaken.
De combinatie van hoogte, beweging en geluid maakt dat windturbines dominant aanwezig zijn in het dagelijks leven van bewoners. Dit is geen kleine aanpassing, maar een radicale transformatie van de leefomgeving.
De vraag is of deze prijs acceptabel is voor de betrokken inwoners.
0 reacties